Henryka Bartnicka-Tajchert
Lekarz stomatolog
- Urodzona
- 19 stycznia 1922, Włodawa
- Zmarła
- 26 maja 1997, Włodawa
- Zawód
- lekarz stomatolog
Henryka Bartnicka-Tajchert, polska lekarka stomatolożka i harcerka, urodziła się 19 stycznia 1922 we Włodawie. Uczyła się w szkole handlowej w Kowlu, a następnie w gimnazjum we Włodawie. Od początku okupacji pracowała w Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych. Wstąpiła do grupy Szarych Szeregów, prowadzącej ćwiczenia z bronią i obserwacje ruchów wojsk niemieckich. Aresztowano ją 1 maja 1941 i osadzono w więzieniu na Zamku w Lublinie, skąd przewieziono ją do obozu Ravensbrück. Tam należała do tajnej drużyny harcerskiej Mury i uczestniczyła w tajnym nauczaniu licealnym.
W 1945 została przeniesiona do obozu Bergen-Belsen. Po jego wyzwoleniu trafiła do szpitala w Malmö, a następnie zamieszkała w Falsterbo. W listopadzie 1945 wróciła do Włodawy, gdzie uzyskała maturę. W 1950 ukończyła studia stomatologiczne w Akademii Medycznej w Warszawie. Pracowała w Ełku, a od 1956 do przejścia na emeryturę w 1980 we Włodawie. Wyszła za mąż za Jana Tajcherta, z którym miała troje dzieci. Zmarła 26 maja 1997 we Włodawie i została pochowana na tamtejszym cmentarzu parafialnym.
Na podstawie artykułu „Henryka Bartnicka-Tajchert” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.